semjase.web-log.nl

Welkom bij Semjase's weblog
Hartelijk welkom op deze weblog. Op deze weblog verspreid ik mijn ideeen, reacties, verbazing en gedachtes op de wereld. Van columns, interessante ontdekkingen in de wetenschap, ideeen en inzichten op allerlei gebieden, tot reacties op nieuwsberichten. Bekijk de web-log eens rustig, reageer als je je daar toe voelt en zie of het bevalt. Veel leesplezier gewenst!
Sicco

democratie na de verkiezingen?

Vreemd is het toch, hoe schijnbaar democratische processen door instituties en politici op een ondemocratisch spoor geraken. Neem de bescheidenheid en de trots van respectievelijk verliezende en winnende partijen. Als er verloren wordt, dan is schijnt een partij niet het voortouw te moeten nemen bij de formatie van een coalitie. Als er gewonnen wordt, juist wel. Een PvdA met 33 zetels, als 2e partij toch goed voor een flinke volksvertegenwoordiging, neemt een afwachtende houding door haar zetelverlies.

Een verlies, dat voornamelijk voorkomt uit de wispelturigheid geschreeuw en ad hoc beleid van politici en partijen zonder duidelijke visie, en van - soms zwevende - kiezers die hierdoor de weg kwijt raken.

De conclusie is er niet minder om, geloof in eigen ideeen en waarden van een partij lijken te zijn geslonken voor ontzag voor de winnenden, door de luttele percentages mensen die uiteindelijk toch maar liever voor een andere partij hebben gekozen.

Zo schijnt er ook een ongeschreven regel te zijn dat winnende partijen met elkaar om tafel moeten gaan zitten. Alle verwijten van eerder proberen te vergeten, alle onverenigbare standpunten ten spijt, de winnende partijen hebben plots meer steun dan 4 jaar geleden, en dan zullen ze ook maar samen regeren. Dit gevoel is gelukkig nog niet zover doorgedrongen dat Wilders om de tafel hoort te gaan zitten met de SP, maar wel zover dat Halsema adviezen geeft aan het CDA toch ook met de SP te gaan praten. En daarmee vooral haar eigen partij te degraderen tot tijdelijke politieke adviescommisie.

En daarmee zijn we beland bij een andere vreemde draai in het formatieprocess. De macht van de koningin en het ontransparante gebabbel met de partijleiders alvorens zij een informateur kiest. Logisch denkend zou je verwachten dat een een informateur een bepaalde onafhankelijkheid heeft. Iemand die heeft uitgeblonken in ervaring in politiek en bestuur, zonder daarbij een bepaalde politieke voorkeur uit te hebben gesproken. Iemand met een journalistieke, wetenschappelijk, misschien zelfs filosofisch blik, die zo neutraal als mogelijk verschillende coalities op hun verenigbaarheid onderzoekt.

Maar dit is niet het geval, een informateur is steevast een persoon die zijn carriere heeft opgebouwd bij een van de 3 grotere politieke partijen. De informateur schijnt een coalitie te moeten zoeken, terwijl hij zelf een bewuste voorkeur heeft voor een bepaalde ideologie en partij (voorzover we over ideologie kunnen spreken bij Nederlandse partijen).

Het is als een voorzitter van een kieskommisie die zelf een groep samenstelt voor zijn eigen herbenoeming. Gelukkig zit het juridisch systeem in Nederland onafhankelijker in elkaar. Vreemd genoeg lijken alle partijen akkoord te gaan met een benoeming van een CDA-er als informateur. Wat weer getuigd van ontzag voor de winnaar, die eigen ideaalbeelden even als sneeuw voor de zon laat verdwijnen. 

Alles loopt gesmeerd bij het MNP, zeker tot 2040

Ik was vandaag wat rapporten aan het lezen van het Natuur en Milieu Plan Bureau. De organisatie analyseert milieu en natuurbeleid, en schrijft analyses, toekomstperspectieven en adviezen voor overheid en mogelijk ook andere instellingen. Zo hebben ze in april 2006 een nieuwe Nationale Milieuverkenning 6 gepubliceerd. Ik las een kort samenvattingkje, over 2 toekomstperspectieven: global economy en strong europe.

Op zich al een vrij beperkte blik natuurlijk, beide gaan uit van succesvolle europa op economisch, en monetair gebied, en het gaat voor het gemak maar uit van eenzelfde machtsverdeling in de wereld, zonder al te grote oorlogen, milieurampen of politiek of sociale veranderingen.

Maargoed, waar mij echt tot lachen - met tranen, ja - bracht, was de prachtige, nietvermoedende blindheid die voortkwam uit 2 hele korte aannames in hun scenerios:

Global economy: olieprijs groeit tot 28 dollar per vat in 2040
Strong europe: olieprijs blijft gelijk

Ja ja, de olieprijs groeit tot 28 dollar per vat in 2040. En dat is het slechte scenario. Bij het andere scenario blijft de olieprijs gelijk. Wat dit 'gelijk' dan is, schijnbaar nog minder dan 28 dollar. Mogelijk hebben ze deze larie bedacht toen de dollar op een historisch dieptepunt zat, ergens in het dal van 1998, toen je voor een tientje een barreltje olie had. Toch, al sinds 2003, toen de oorlog in Irak uit brak, lag de olieprijs al boven de 30 dollar per vat, en dat is sindsdien niet achteruit gegaan. Nog even heel kort: de olieprijs toen het rapport uitgebracht werd: 65 dollar.

Je vraagt je af hoe zulke blindheid en onjuistheid door zo'n organisatie gevreten kan worden. En van olieprijs, beperkte voorraden en machtsverdeling in de wereld hebben ze blijkbaar ook geen enkel besef, want elke oliedeskundige en of resource econoom weet dat de vraag naar olie alleen maar aan het toenemen is, met slinkende voorraden, terwijl de nieuw gevonden velden de uitputtingssnelheid niet kunnen bijhouden.

Zelfs de gunstige scenarios geven aan dat de productiepiek naar olie voor 2025 komt. Hoe kun je dan voorspellingen doen over olieprijzen onder de 30 dollar per vat in 2040?

Voor het rapport:
http://www.mnp.nl/nl/publicaties/2006/NationaleMileuverkenning6.html

Keuzes, keuzes!

Je kent het wel, je staat in de supermarkt, of in een winkel, en alles wat in de schappen ligt brengt je twijfel. Het ene product is gewoon goedkoop, maar wel lokaal en niet van een of ander A-merk dat teveel budget besteedt aan reclame en topinkomens voor bestuurder. Het ander is biologische maar niet fair-trade, de volgende is lekker maar van ver weg per vliegtuig, en de laatste is Hollands en zelfs een echte wintergroente, maar je hebt geen idee hoe je het klaar maakt.

Je budget-koffiemerk betaalt armetierige loontjes aan hardwerkende boeren, het stukje bio-industrievlees is sowieso fout, maar misschien geld dat ook voor biologische vlees. Weet jij wat voor voer ze hebben gehad waar ze dik en rond van zijn geworden? GM-soja voer uit Brazilië op land waar vroeger de aapjes in het regenwoud vrolijk en blij rond slingerden? Of maïs uit de derde wereld, geproduceerd onder druk van machtige IMF-achtige, economische instituten die vooral goed weten te zorgen voor de winstgevendheid van ondernemingen.

Vlees was trouwens sowieso niet goed, je kan beter groente en fruit verbouwen, dan houd je veel meer over voor iedereen. Net als met kaas trouwens, las ik onlangs.

Maar was het niet zo dat we al ruim genoeg voedsel aan het produceren waren voor ruim de gehele wereldbevolking, maar dat het hele probleem de verdeling ervan is?

Naar het gevoel moet het eten ook niet van te ver komen. Liefst zo lokaal mogelijk, lekker uit de regio. Gewoon appels uit de Betuwe. Nouja, die sinaasappel uit Spanje kan misschien ook nog wel. Europa kun je eigenlijk wel als één regio zien. Continentale autarkie! Ja dat is eigenlijk ook wel praktisch, kunnen we ook die rijst uit India zonder gewetensbezwaren kopen.

En ja koffie, dat heb ik wel nodig ’s ochtends, anders word ik niet wakker. Waarom kan dat goedje niet gewoon hier groeien? Misschien in de kassen in de polder ofzo? Die glazen huizen hadden ze toch laatst ook verbeterd tot extreem zuinige, of zelfs energieproducerende hokjes? Ok, Fair-Trade koffie dan maar, bij gebrek aan Nederlandse koffie. Is op zich wel weer goed voor die boer ver weg in een arm land. Houdt hij nog wat over aan zijn koffieplantage. Het spul komt vast uit Ecuador of Bolivia ofzo; de overheden op dat continent hebben inmiddels wel geleerd van de nieuwe neo-liberale Westerse kolonisatiemiddelen. De middelvinger naar de Verenigde Staten, oliebronnen hernationaliseren! Dat is nogal een statement in een wereld waar het IMF, privatisering en vrijhandel het credo zijn geweest de afgelopen decennia. Ja, Zuid-Amerika, dat wordt misschien nog eens een de plek waar het Amerikaanse imperialistische gedachtegoed overboord kan worden gezet.

Maar toch! Even weer terug in ons eigen, immer handel voerend landje. Al die belachelijk goedkope, maar extreem onrechtvaardige en vervuilende spullen! Wat doen ze in de schappen? Welke gewetenloze handelaar brengt het hier? Ik wil de keus het liefst niet eens hebben! Voor 19 euro naar Turkije per vliegtuig? Mijn treinkaartje naar het strand is duurder! Hoe verzin je het!

Waarom heb ik in Godsnaam toen ik geboren was een geweten cadeau gekregen? Al die keuzes die ik moet maken, allemaal belast door een woordje van 7 letters. Als ze dat woordje nou eens zouden afschaffen, dat zou leven en stuk prettiger en makkelijk maken...

Wil je meewerken aan Nederland?

Het rijk is de laatste jaren bezig geweest met leuke vacaturecampagnes om mensen te verleiden tot een baan als ambtenaar. Met de vergrijzing (en er werken flink wat grijzen bij de overheid) hebben ze de komende jaren zeker veel nieuw personeel nodig. Die worden gelokt met mooi reclamecampagnes, waarin ethische dilemma's mooi worden weergegeven- zo herinner ik me een poster van een specht op lantaarnpaal. Hoe ver mag de verstedelijking zich uitbreiden? Idealistisch en interessant werk dus. Je doet iets voor de samenleving, en niet slechts voor de gunsten van een bedrijf. Het is werk dat er wel toe doet. Dat impliceert eigenlijk een standpunt dat de rest van al dat 'bedrijfslevenwerk' er eigenlijk niet toe doet. Nouja, vanuit de overheid gezien vast wel voor het binnenhalen van de belastingcenten denk ik zo.
In de Intermediair van deze week staat een artikel over mensen die de overstap naar het Rijk hebben gemaakt. Interessanter waren echter de overheidsadvertenties die de omliggende pagina's opsierden - ja, meneer Marketing van dit blaadje had de plek voor deze ad's goed uitgezocht - of misschien was de keuze van het onderwerp misschien wel gemaakt met als doel een leuk verhaaltje rond de advertenties, je weet het niet. In elk geval bekeek ik een vacature en daarbij de functie-eisen, het betrof een functie als adviseur klimaat bij VROM. Als functie-eis werd een hbo+ klimaattechnische opleiding gevraagd. En, ik citeer, '...dit vul je aan met minimaal drie jaar relevante werkervaring en affiniteiten/ervaring met middelgrote multidisciplinaire adviesprojecten... etc... etc...'

Je schijnt blijkbaar actief (misschien wel pro-actief) je CV direct aan te moeten vullen als je wilt solliciteren op de functie. Alsof je deze functie-eis bij het schrijven van je CV er nog even bij moet tikken. Of, misschien moet je dit aanvullen doen alvorens je solliciteert, het staat er immers in de gebiedende wijs. Als je dan over drie jaar klaar bent met relevantie werkervaring mag je er op solliciteren, in de hoop dat het baantje er nog steeds is, en iedereen die geinteresseerd was na 3 jaar pas echt de sollicitatiebrief opstuurt. Het wordt er niet makkelijker op om bij de overheid aan de slag te gaan. Maar, als je er dan eenmaal bent, heb je wel genoeg werk te doen. Al is het alleen maar het verbeteren van de communicatie, zodat de overheid de juiste werkwoorden gebruikt bij de dingen die ze wil.

Balkenende over de Earth Charter

Het is alweer even terug sinds ik een berichtje hier heb achtergelaten.

Ik ben momenteel bezig met het zoeken naar een thesis-onderwerp voor mijn studie (Forest and Nature Conservation - Policy and Management), en dat houdt mijn brein aardig bezig, naast nog wat andere dingen.

Al zoekende kwam ik terecht op deze website:

www.earthcharter.org

Een initiatief voor ethische basisprincipes waarin respectvolle waarden richting mens en natuur zijn opgenomen - vrede en duurzaamheid zijn kort gezegd belangrijke uitgangspunten. Organistaties kunnen ze gebruiken als richtlijn (of gedragscode), en uiteraard doet de organistatie er zelf ook van alles aan om dit zo breed mogelijk terug te zien in verdragen, richtlijnen en codes binnen organistaties.

Naar het schijnt is de koninklijke familie ook betrokken bij dit initiatief, en heeft koniniging Beatrix eind vorig jaar een bijeenkomst van de club bijgewoond. Ik zag dat premier Balkenende hier ook gesproken had, en zijn speech is geheel te downloaden op de website.

Nieuwsgierig naar zijn ideeen omtrent duurzaamheid en ontwikkelingsproblematiek begon ik te lezen. Hoewel ik mij afvraag of hij de speech zelf geheel bedacht heeft, zit er wel een duidelijke Balkenende toon in.
Naast korte verklaringen dat we inderdaad nog steeds gigantische wereldproblemen hebben, zijn bekende vrij oppervlakkige relativisme met korte vragen welke houding hiertegen aan te nemen.

Wat er ook in naar voren kwam, was de moeilijkheid in ontwikkelingsvraagstukken. Ook al zou je zo graag willen, je hebt te maken met landen met een eigen bestuur dat soms heel corrupt is.

Van een toespraak op zo'n congres van een Minister President zullen we natuurlijk niet snel te horen krijgen wat hij er echt van vindt. Als represant van Beatrix die haar fiat aan dit charter heeft gegeven, en simpelweg als politicus en landsvertegenwoordiger zal hij zich houden aan een braaf praatje waar de meesten het ethisch gezien mee eens zullen zijn. Wat dat betreft is een toespraak voor een congres dat staat voor vrede en natuurlievende ethische principes natuurlijk altijd scoren.

Maar, en daar ging eigenlijk deze hele inleiding over, op een gegeven moment straalt even de enorme hypocrisie uit zijn boodschap, en daar moest ik echt even van kokhalzen.

"Anyone who says 'make poverty history' needs to ask himself if Mother Earth can actually tolerate this added prosperity. More prosperity means a rise in the demand for clean water, raw materials and energy. Experts warn us that we are already asking more of the earth than it can provide. Spreading prosperity means an even greater strain on the environment."

Hij geeft hier blijk van het idee dat welvaart een grotere druk op het milieu legt. We kunnen dus wel iedereen welvaart gunnen, maar dit kan Moeder Aarde misschien niet aan. Is het daarom wel zo verstandig iedereen die welvaart te gunnen?

Het zijn zeker goede vragen, maar als de premier dit weet, waarom staat hij dan een beleid voor dat gericht is op meer welvaart in Nederland? Als één categorie landen meer welvaart niet nodig heeft, dan zijn het de rijke landen. Waaronder Nederland dus.

Terwijl hij een toespraak houdt waarin hij begrip heeft voor de beperkte draagkracht die de aarde heeft en daarmee moeilijkheden ziet voor arme landen om welvaart te ontwikkelen, is economische groei in Nederland wel de basis voor bijna al zijn beleid in Nederland.

Zijn strijd voor een duurzaam gebruik van grondstoffen, en een rechtvaardige verdeling van welvaart zijn dus mooie praatjes. Maar ondertussen hebben ze geen enkel verband met zijn beleid in Nederland.

Kunstmatige intelligentie, herseninterpretatie met met sjablonen, en transhumanisme

Sinds Alan Turing in 1950 de zogenaamde Turing test ontwierp voor het testen van kunstmatige intelligentie, zoekt de wetenschap binnen de vakgebieden informatica en psychologie de rand op voor het ontwikkelen van kunstmatige intelligentie. De Turing test was ontworpen om op basis van een tekstuele conversatie na te gaan of er een gesprek gevoerd wordt met een mens of een machine. Een persoon zou achtereenvolgens met een machines en mensen converseren (via een computerscherm), zonder te weten waar hij of zij tegen praat. Is deze persoon niet in staat te bepalen of de actor aan de andere kant van de lijn een mens of machine is, dan behaalt de machine de Turing test. Je zou dan kunnen zeggen dat de machine een zekere mate van kunstmatige intelligentie (KI) bezit. Uiteraard is dit slechts een test om KI te bepalen, en tot nu toe is men er niet echt in geslaagd om een computer te ontwerpen die denkt als een mens. Er is zeker wel veel vooruitgang geboekt binnen KI. Denk aan computerprogramma's die teksten weten te vertalen, robots die het gras voor je maaien, algoritmes (stukjes programmacode) die ver vooruit kunnen denken, kunnen leren van voorgaande situaties en gedrag kunnen voorspellen. Of schaakcomputers en de gemene, moeilijk te verslane baas op het eind van een computerspel. Toch is de gedachtenstroom van een mens andere koek. Niet alleen is er moeilijk grip op te krijgen vanuit de wetenschap, de electronische pulsen die - zo is de gedachte - gedachtes vormen binnen het brein zijn moeilijk te onderscheppen, manipuleren of uberhaupt te plaatsen, zelfs voor de persoon zelf! Bedenk eens waar je momenteel aan denkt. Dat is al lastig, laat staan dat je je bewust bent van je onbewuste gedachtenstromen, en de interactie met je lichaam. Al met al geen simpele in en output zoals een computer een net ingeplugde USB-stick herkent (mocht je Windows niet vastlopen). Het bewustzijn blijft dan ook nog een mysterie. En mysteries tarten de menselijke geest, die toch het liefst alles wil begrijpen. Veel onderzoek wordt er dan ook gedaan naar bewustzijnspsychologie. Waar komen gedachten vandaan en hoe zijn ze terug te voeren op het fysieke niveau (in neuronen, cellen, electrische pulsen - wetenschappelijk meetbaar dus)? In het boek Consilience van een zekere bioloog Wilson, wordt naar voren gebracht dat het brein denkt in patronen (geen nieuw concept overigens). Het herkennen van objecten, het plaatsen, interpreteren van geluiden, smaak, alles wat je binnenkrijgt met je zintuigen wordt geplaatst binnen je eerdere gedachtenpatronen, die je opdoet vanaf je geboorte. Een voorbeeld om dit te verduidelijken: Ik zie ver weg een vreemde man in het bos (tussen de bomen), maar goed zien, lukt niet. De man lijkt wel een donkere jas aan te hebben, met een beetje buitenproportioneel hoofd. Nieuwsgierig nader ik hem, maar het blijkt een 2 meter hoge stam van een omgevallen boom te zijn. Vervreemd van mijn eerdere gedachten, struin ik weer verder in het bos, ditmaal denk ik wel twee keer na voordat ik weer vreemde mensen in het bos denkt te zien. Het eerste wat gebeurde, was dat ik in het patroon van de boom genoeg elementen herkende om te denken dat het man was. De kleur, vorm, misschien wel het nabijgelegen huisje of het feit dat je op die plek vaker mensen in het bos ziet struinen. Alles kan meespelen. Alle gecombineerde informatie uit zintuigen, eerdere ervaring, logische analyse en ook emotie - door paranoia of eenzaamheid zie je misschien mensen waar je ze wilt zien - zorgen voor een patroon dat bepaalt dat je er een mens van maakt. Dit is een soort van hersenpatroon, misschien beter vergelijkbaar met een sjabloon omdat je je zintuiglijke informatie in allerlei eerdere vormpjes probeert te passen, en te zien waar het het meest mee overeenkomt. Dit gaat eigenlijk heel snel, en gebeurt grotendeels onbewust. De bomen die ook in het bos staan en er gewoon uit zien als bomen, daar kijk ik niet snel van op. Dit omdat ze passen in mijn boom-sjabloon. Pas als de boom er raar uit ziet, en ik er geen passend sjabloontje voor hebt, raken mijn hersens even onder de indruk van het vreemde schouwspel. Dan realiseer ik me dat er iets bijzonders valt te zien. Zo overkwam mij dit bij een boom in Oost-Slowakije, waar hieronder een foto van is te bewonderen. Op de een of andere manier is de mens in staat om al die interpreteerprocessen, dit sjabloondenken, zijn emoties, logica of andere gedachtes in enige mate te observeren. Bewustzijn. Alsof de geest een blik werpt op een dierlijk wezen met een groot denkvermogen. De mate waarin, zal voor ieder verschillen, en ik vermoed dat met bepaalde concentratie- en gedachtenoefeningen hier een groter bewustzijn over te behalen valt. Zo beschrijven spirituele meesters zich bewust te zijn van veel meer gedachtes, die zich bij veel mensen niet aan het bewustzijn manifesteren. De methodes zijn soms vrij verschillend, maar hebben vaak met elkaar gemeen dat ze acties die je meestal onbewust uitvoert, nu bewust gaat ervaren. Denk aan gecontroleerd en bewust ademhalen, je bewust zijn van het feit hoe je 's ochtends je kopje thee klaarmaakt, ter hand neemt en naar je mond brengt. Veelal zijn dit ingebakken 'sjablonen', die grotendeels niet aan het bewuste oppervlakte komen, hoewel je je wel degelijk bewust kan zijn van het feit dat je het en de keuze die je er toe bracht (de keuze voor koffie of thee bijvoorbeeld). Het ritueeltje of het afdraaien van een soort van sjabloon-filmpje genaamd 'Thee zetten' kan zich na die keuze prima onbewust afspelen. Voordeel hiervan is dat je ondertussen uitstekend een bewust gesprek kan voeren met de buurman. Bewust twee dingen tegelijk doen is veel lastiger, misschien zelfs onmogelijk (voor mij dan). Als de theepot tijdens het thee-zet ritueeltje dan ook plots niet te vinden is, stopt ook het leuke gesprek met de buurman eventjes. Het sjabloonfilmpje speelde zich toch niet helemaal soepel af in het onderbewuste, door de vervelende onvoorspelbare werkelijkheid. Daardoor moest het bewustzijn er plots weer aan de pas komen, en had de buurman even tijd om naar het toilet te gaan. Maar nu het bewustzijn, is dit ook te vatten in termen van sjabloon of patronen? Wilson, en ook de meeste bewustzijnspsychologen denken dat het bewustzijn voortkomt uit de immense complexiteit van het hersensysteem. Het is geen apart aanwijsbaar hoekje van het brein, maar ontspringt en ontvouwt zich als een ontastbaar, waarschijnlijk immaterieel fenomeen over het brein - een soort van omnipresente gloed als laagje over de fysieke herstructuur. Over de vraag of dit bewustzijn geheel te verklaren valt door uit te gaan van louter de fysieke wereld, zijn bibliotheken vol geschreven. Veel wetenschappers, vaak materialisten (in de filosofische zin van het woord), zien weinig reden om het bewustzijn te verklaren buiten termen van de fysieke werkelijkheid. De fysieke werkelijkheid heeft tot nu toe immers vrij goed de bestaande natuurkundige fenomenen weten te beschrijven. Toch zijn er ook steeds meer andere geluiden te horen. Al sinds lange tijd vanuit de religeuze hoek en oosters occultisme, maar ook steeds vaker vanuit de spirituele, new-age hoek, soms refererend  aan de niet-determineerbare werkelijkheid die de quantumfysica ons voorschotelt. Recent zijn er ook in de parapschologische wetenschap steeds meer aanwijzingen (of bewijzen, afhankelijk van je mate van scepticisme en vertrouwen) voor het bestaan van een niet-materiele werkelijkheid. Zo wordt er steeds meer ontdekkingen gedaan in gebieden als uittredingsverschijnselen, bijna dood ervaringen en telepatie. Zaken waar veel wetenschapsgebieden hun neus voor op halen, maar waar, als je je er in verdiept, voor materialisten moeilijk te verklaren fenomenen optreden. Zaken die het bestaan van een manifestatie van het bewustzijn buiten de mens of fysieke werkelijkheid gegronde aard geven, die het huidige wetenschappelijk paradigma niet kan verklaren. Even terug naar de kunstmatige intelligentie. Wetenschappelijk zijn we nog niet heel ver met het begrijpen van gedachtes, hoe de hersenen werken, en het begrijpen van bewustzijn is nog een stap verder. Echte kunstmatige intelligente zal mijn inziens dan ook nog ver weg liggen. Ik acht het wel mogelijk dat een zekere kunstmatige intelligentie te ontwerpen is, maar die zal niet veel lijken op hoe een computer nu werkt, maar meer een brein-achtig ontwerp hebben. Ik vermoed dat het snappen van een dergelijk kunstmatig intelligent brein bijna net zo moelijk zal zijn als het snappen van de hersenen van mensen of van dieren. Afgezien van 'echte' kunstmatige intelligentie, zijn er meer gebieden die ook in het gebied van de kunstmatige intelligentie vallen. Een daarvan lijkt mij specifiek interessant, en dat is het gebruik van computers direct verbonden aan de menselijke geest. Ik verwacht namelijk dat dit de komende decennia steeds beter mogelijk wordt. Denk aan een extra geheugen-SIM die je achter je oor plakt, en die data voor je kan opslaan die voor jou nuttig is, bijvoorbeeld de afspraak van dinsdag om 9:00 uur bij de tandarts. Oftewel techniek die het mogelijk maakt direct met de geest te communiceren. Nu al zijn neuropsychologen in staat te 'lezen' in welk perspectief jij een doorzichtige 3D kubus ziet. Dat is zo'n kubus waarbij je door het knipperen met je ogen plots de voorkant en achterkant omdraait. Door elektrodes op je hoofd te plaatsen, kunnen ze weten, hoe jij de kubus interpreteert. Je gedachten (of interpretaties) zijn, en dat is misschien best wel een eng idee, te lezen door naar de elektronische signalen te kijken. Op vergelijkbare wijze is het ook al mogelijk een computermuis te sturen via elektrodes bevestigd aan je schedel. Vooruitdenkend in deze ontwikkeling, denk ik dat het mogelijk gaat worden om met computergeheugen verbonden aan je hersenen te communiceren. Computergeheugen zit echter totaal anders in elkaar dan mensengeheugen. Geen vage sjablonen of patronen, maar data wordt gewoon opgeslagen als een 1 of een 0. Vermoedelijk zal dat enige gewenning nodig hebben, maar het opslaan van een lang getal in zo'n geheugen zal dan denk ik best te mogelijk zijn. Wie weet kunnen wordt het ook mogelijk om teksten of zelfs bekwaamheden hierin op te slaan of te leren. Een stroming die graag ziet dat de menselijke soort technologie integreert in het lichaam en leven wordt het transhumanisme genoemd. Sommige transhumanisten zien deze vergaande toepassing als een logische adaptatie van de mens aan zijn omgeving, gebruikmakend van de mogelijkheden die mens zelf ontwikkeld heeft. De menselijke soort breidt de mogelijkheden van zijn lichaam uit door technologie, Homo Sapiens 2.0. Zij zien bijvoorbeeld genetische aanpasbaarheid en 'cyborgs' als de volgende stap in de evolutie van de menselijke soort. Ik denk niet dat de nabije toekomst ons dit snel zal brengen, maar ik verwacht hier wel steeds meer ontwikkeling in. Goed of kwaad? Sommigen zullen er radicaal tegen zijn, het de ultieme verkrachting van God's schepping vinden. Moreel gezien sta ik hierin vrij liberaal tegenover. Zolang het de ander geen kwaad doet... Uiteraard geven zulke technische mogelijkheden ook kwaadwillende kansen. Positieve ontwikkelingen om die reden tegengaan gaat mij vaak te ver. Al denk ik de hoeveelheid geld gestopt in technologische ontwikkeling wel wat minder mag, als je kijkt hoe de wereld er nu voor staat. Sicco

Over Cannabis Sativa, genot en depressiegevaar

Vrij moe wordt je soms van het CDA dat als heiligste boontje het wietgebruik het liefst zo snel mogelijk uit het land ziet verdwijnen. Wiet, dat is drugs, drugs zijn slecht, wij zijn niet slecht, dus verbieden!

Het aantal coffeeshops in Nederland neemt de laatste paar jaren af, ondermeer door het kabinetsbeleid. Nog steeds zijn er problemen met coffeeshops qua overlast, maar ik geloof dat het zich wel beperkt tot een klein aantal. De coffeeshops draaien ongetwijfeld goed, zeker in steden waar veel (drugs)toeristen komen. De verkoopprijs is nog steeds vrij hoog (door de illegaliteit van de productie), de vraag is er ook, en de concurrentie (het aantal coffeeshops) wordt beperkt door de gemeente.

Nu is het zo dat wiet en hasj roken je gezondheid uiteraard achteruit gaat. Ten eerste zit er vaak tabak in de joint (als je hem niet puur draait), wat al niet gezond is. Ten tweede zit er dus THC (en misschien nog wel meer toxische stoffen) in. Langdurige THC gebruik zorgt voor geheugenverlies, slechtere concentratie, afnemend denkvermogen, verhoogde kans op schizofrenie en zo kan ik nog wel even doorgaan. Over het algemeen dus problemen met hersenfuncties gerelateerd aan denken (en de linker hersenhelft - de kant van de ratio).

Ondanks al deze negatieve eigenschappen roken steeds meer mensen het spul, en door doorkweek ook steeds sterkere wiet. De mensen die ervan houden, hoef ik niet uit te leggen dat dit komt omdat het roken van wiet zorgt voor aangename effecten. Hoewel de geur van het spul over het algemeen niet erg aangenaam wordt gevonden, zorgt de THC voor een rustgevend gevoel in je hoofd, vaak gepaard met sterker te ervaren emoties. Daarnaast geeft het een boost aan het associatief denkvermogen. Je ziet (vaak hele grappige) verbanden tussen dingen waar je normaal nooit verbanden tussen ziet. Je hebt meer inlevingsvermogen (ik althans), en je fantasie is soms niet meer tot bedaren te brengen.
Dat klinkt toch niet zo slecht denk ik dan, en dat denken er meer, als je het aantal gebruikers van de coffeeshop telt.

Om tot een oordeel te komen of het tolereren van deze geestverruimer c.q. hersenaantaster verstandig is, moeten we de voordelen tegen de nadelen afwegen. Ik denk, dat bij verstandig gebruik, wiet een verrijking van het leven kan zijn. Althans, dat ervaar ik zelf zo. Helaas is de grens of gebruik verstandig is of niet, niet eenduidig te trekken. Is één keer per week wiet roken genoeg om al snel (chronische?) aantasting van de hersenen te veroorzaken, of ligt dit bij meerdere keren per dag of één keer per maand? Ik kan me voorstellen dat dit een soort lineaire trend is, hoewel het ook anders kan zijn.
Het effect van wiet zal voor de ene persoon verschillen van de andere, ook afhankelijk van eerder wietgebruik. Wat ook moet worden meegenomen is het feit dat als mensen al depressief zijn (of licht), wietgebruik dit snel kan verergeren, en zij dit mogelijk vaker gaan gebruiken door te ontsnappen aan de werkelijkheid en de depressie.

Deze ontsnapping aan de werkelijkheid gaat (vermoed ik) ook op voor de niet vaak rokende - 'recreatieve' - gebruiker. Het gevoel van ontspanning, het gevoel van verlichting, het vrijkomen van de fantasie en de versterking van gevoelens - oftewel even weg uit de sleur van het dagelijkse (zinloze?) bestaan is als een vlucht naar het paradijs, al wordt zij niet geheel bereikt.

Door de versterking van de emoties is het, als je negatieve emoties hebt en die niet wilt versterken, verstandig wiet op dat moment niet de gebruiken. Omgekeerd kun je redeneren dat wietgebruik tijdens momenten van geluk een betere keuze is.

Door het tolereren van wiet geeft men de mogelijk om van het spul te genieten, maar ook de mogelijkheid om in een dieper dal te komen. In de huidige situatie wordt men aangewezen op de eigen verantwoordelijkheid en op sociale controle. Voor veel mensen, mogelijk zonder opleiding en baan, en niet gelukkig in de huidige stressvolle, individualistische en op geld gerichte samenleving is het een ontsnapping uit de werkelijkheid, zo ook soms voor mij. Is het wel het beste als die eigen verantwoordelijkheid zo bijft?

Ik denk dat de oplossing hier niet ligt in verbieden, veel mensen genieten ervan, en het gebruik wordt de illegaliteit ingedrukt, met de bijbehorende criminalisering. Omdat er toch erg moet worden opgepast met het gebruik van wiet, denk ik dat de overheid het als taak moet zien om hier voorlichting over te geven, en het aanbod te reguleren. Door het legaliseren van wiet kan de overheid makkelijker accijnsen op dit goedje treffen, meer informatie verstrekken of restricties stellen, bijvoorbeeld over de sterkte van de wiet, en de mogelijke gevaren. Deels kan dit ook zonder de productiekant te legaliseren - volledige legalisatie is internationaal gezien moeilijker, de VN schrijft in haar rapporten de dalende trend in het aantal coffeeshoppen toe te juichen - maar mijn inziens mag de overheid zich niet onbezorgd laten over de negatieve gevolgen van wietgebruik.

Foto's vanuit Wageningen

Gister een paar foto's gemaakt.

De sneeuw en de ondergaande zon zorgden voor een mooi effect.
Zie hier:

http://www.nazari.nl/sicpics/index.html

Vrijheid = tolerantie

Een van de 'hot topics' van de laatste paar jaren is vrijheid. Een begrip waar de meeste Nederlanders ongetwijfeld een fijn gevoel bij hebben, maar waar bij diepgaandere analyse heel wat haken en ogen aanzitten.

Sinds Theo van Gogh, 9/11, de toenemende (dreiging van) terrorisme, en de discussie over de Deense cartoons gaat het vooral over de tegenstrijdigheid tussen de vrijheid van meningsuiting en het niet mogen kwetsen, discrimeren en aanzetten tot haat - vooral in relatie tot religie.

Nu is het zo dat veel mensen het niet met elkaar eens zijn, en dat gebeurt niet in de laatste plaats door (grote) cultuurverschillen. Waar de één vindt dat iedereen zijn eigen geloof mag bepalen, vindt een ander dat iedereen een bepaalde God of profeet moet aanhangen. Waar de één vindt dat mensen met een hoog inkomen niet in een goedkoop huurhuis mogen wonen, vindt de ander dat dit wel mag. Waar de één vindt dat moordenaars de doodstraf moeten krijgen, vind de ander dat een celstraf van 13 jaar genoeg is.

Gelijk zie je, dat zulke verschillen in feite hun oorsprong hebben in het begrip tolerantie. Tolerantie is relatief eenvoudig op te brengen bij zaken die jou of medemensen niet direct schaden - het maakt niet uit of iemand naar de chinees of de snackbar gaat. Maar, in hoeverre ben je tolerant naar anderen, die, volgens jou mening, 'slecht' bezig zijn? In het buitenland wordt Nederland dikwijls aangeduid als een tolerant land. In Amerika zegt men vrijheid hoog in het vaandel te hebben, toch is de tolerantie naar onze maatstaven minder dan hier, bijvoorbeeld als we kijken naar abortus, drugs en begrip voor een ander gedachtengoed dan de jouwe.

Ook de VVD, de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie, benoemt zichzelf als voorstander voor de vrijheid. En toch zijn ze hierin niet heel consequent. Regelmatig roepen VVD'ers op tot beperkingen, regels en maatregelen die regelrecht tegen iemands vrijheid ingaan. Ik noem de hoofddoekjes-discussie, het scheve wonen (Dekker), het immigratiebeleid. Overigens zijn ze heel veel punten ook juist wel vrij en tolerant, met name op het gebied van de handel en het ondermersschap, ethiek rond gezondheid (euthanasie, abortus) en softdrugs. Toch blijf ik het altijd vreemd vinden als de partij voor vrijheid gaat pleiten voor de beperking ervan.

Om terug te keren naar de vraag, 'In hoeverre ben je tolerant tegen mensen die volgens jou ethiek fouten begaan?', is het cruciaal eerst te kijken aan welke normen je hen toetst. Oftewel, waarom doen zij foute dingen? Het is omdat jij vind dat iets niet kan. Door het formuleren van zulke waardes, ben je in principe je eigen moraal - jezelf - te definieren. Een vegetarier die zelf geen vlees eet , doet dat bijvoorbeeld op basis van zijn idee over dierenrechten, dierenliefde (meelevendheid) en een groot respect ervoor. Tot zover snijdt hij niet in andermans vrijheden. Vindt hij of zij dat ook anderen geen vlees moeten eten, om bijvoorbeeld diezelfde redenen, dan wordt het punt van vrijheid wel aangesproken. En direct hebben we het over tolerantie - in dit geval tegenover vleeseters.

Naar mijn mening is het 'opleggen' van zulke moralen enerzijds begrijpelijk en getuigt het van een sterk zelfbeeld, en in dit geval van een groot respect voor dieren (die niemand mag opeten!). Anderzijds ontkent het de vrije geest van anderen, en, zoals antropologen en sociologen het zouden uitdrukken, het begrip voor de sociale en culturele context waarin iemand opgroeit - en waar iemand zijn mening en moraal op baseert. Want, en zo blijkt zovaak als je maar wilt waarnemen, iemands ideeën over zulke morele kwesties zijn sterk bepaald door de cultuur, samenleving en eigen levensgeschiedenis. Zo zal iemand zonder een sterk dierenhart, opgegroeid met elke dag vlees op tafel minder snel afwijzend tegenover vleesconsumptie staan. Echter, eenzelfde karakter dat opgroeit in een samenleving waarin dit niet gebruikelijk is, zal mogelijk wel vegetarier zijn, en misschien wel net zo beoordelend naar vleeseters zijn als het eerder genoemde voorbeeld.

Wat kunnen we daaruit halen? Weet als je oordeelt dat een persoon die dingen doet die jij afwijst dit doet vanuit een cultuur en achtergrond waar dit mogelijk normaal is. Dit is mijn inziens een kernzaak in de Islam-discussie. Vrouwenbesnijdenis, eerwraak, extremisme zijn aangeleerd en door omstandigheden gecreëerd en behouden (en mogelijk versterkt door tegenkrachten). De ene persoon zal meer vraagtekens stellen bij eigen culturele ideeën - en daar mogelijk in opstand tegen komen (ik noem Ayaan Hirschi Ali) dan een ander. Soms is het uberhaupt benoemen van zulke cultureel bepaalde gebruiken genoeg om mensen over deze gebruiken na te laten denken en tot nieuwe inzichten te laten komen. Toch heeft de ene persoon een sterker besef van zijn eigen cultuur dan de ander, en sommigen houden hier heel eigenwijs (of conservatief) aan vast.

Begrip en inlevingsvermorgen is de eerste stap naar een oplossing of vooruitgang hierin. Hoewel een veroordeling van in jouw ogen verkeerde zaken prima kan, is begrip voor andermans keuzes noodzakelijk. Is die er niet, dan is er geen basis voor vertrouwen en ook niet voor een oplossing. Door het snappen en inleven in een ander, weet je waarom hij of zij iets doet, en zul je daar begrip voor hebben, en hieruit komt tolerantie en vrijheid voort.

Na het inleven in de denkwijze, argumenten en perspectief van de ander, blijft het gevoel dat de ander iets verkeerd doet. Maar, als je tolerant bent en hem of haar vrij laat, uit begrip voor zijn (culturele) achtergrond, verandert (of verbetert - in jouw ogen) er nog niks.
Hier komen we op het punt van praten, luisteren en argumenten, oftewel de dialoog. Door de ander zijn of haar valkuilen in zijn eigen denken in te laten zien probeer je jou waarden aan te geven, in te zien en ervan te leren. Eigenwijze mensen zullen hier mogelijk geen boodschap aan hebben, maar anderen wel, en ook eigenwijze mensen zullen mogelijk een bezinningsmoment hebben na het horen van 10 keer dezelfde boodschap.
Ergens hard tegenaan schoppen (gaan schelden, op de man spelen) is ook een methode, die vaak gebruikt wordt uit een groot gevoel van onbegrip, of uit gevoel van machteloosheid (soms gebaseerd op onrechtvaardigheidsgevoel). Hoewel zo'n methode soms heel effectief is, en vaak aandacht trekt, discussie aanwakkert en mensen tot nadenken zet, is het effect bij de beledigde groep vaak het omgekeerde. De natuurkundige actie = reactie wet lijkt hier ook op te gaan. Het beledigen van de Islamitische cultuur door Theo van Gogh is hier een voorbeeld van, de reactie komt van een groep die zichzelf in hun identiteit en waarde voelt aangetast - ook als minderheidsgroep - waarna de kans op polarisering en extremisering bij hen toeneemt.

Ik zal niet zeggen dat de dialoog en inleving altijd de beste methode zal zijn, zeker niet als er sprake is van ongelijke machten (slaven zullen nooit wat in te brengen hebben bij hun 'eigenaars' via een dialoog - harde acties zijn dan inderdaad een beter idee). Toch, in Nederland, en op meer persoonlijk niveau - bij een redelijke gelijkwaardigheid - lijkt mij dit de meest constructieve. Het geven van vrijheid aan een ander - tolerant zijn naar de ander geeft hier blijk van, en is een waarde om als samenleving trots op te zijn.

Guantanomo Bay

Zonet een stuk over Guantanomo Bay gelezen in Vrij Nederland. Het blijft me verbazen, die situatie die daar heerst. In de gevangenis op Cuba zitten momenteel 500 terrorismeverdachten. Althans, verdachten, verdacht ben je als je schuld nog niet bewezen is, maar de verdenking er wel is. Op Guantanomo hoeft dat niet, daar ben je bij binnenkomst eigenlijk al schuldig, want recht tot een rechtsprocedure en verdediging heb je niet. Met technieken die volgens Bush niet onder marteling vallen (hij houdt er een vrij krappe definitie van martelen op na) worden gevangen tot een verklaring gedwongen.

De Amerikaanse overheid, die de gevangen via juridische trucks elk recht afneemt, heeft internationaal veel kritiek gekregen. De VN, het Europees Parlement en zelfs onze eigen brave J.P. de M.P. heeft kritiek geuit. Maar, en zo blijkt het toch nog steeds te gaan in de wereld, de machtigste natie bepaald hoe het loopt, en internationale verdragen, commissies en gerechtshoven kunnen daar niks tegen doen.

De vraag werd gesteld hoe de situatie daar kan veranderen. Via de Amerikaanse politiek probeerden Democraten gevangen via een oude grondwet toegang te geven tot het Amerikaanse strafhof. De petities hiervoor werden door de overheid echter bij de rechter niet ontvankelijk verklaard, en zo wacht de gevangen nog steeds een rechteloze situatie, al moet het hooggerechtshof hierover nog een uitspraak doen.

Fyodor Dostoyevsky zei ooit, "The degree of civilization in a society can be judged by entering its prisons". Oftewel, bij het binnengaan van een gevangenis kan de beschaving in een maatschappij worden beoordeeld.

Als de Amerikanen hun blijk van beschaving willen laten blijken, of slechts een kleine positieve puls aan hun internationaal imago willen geven, is het duidelijk wat er moet gebeuren. Voor de gevangen daar hoop ik dat de Amerikanen bij de volgende verkiezingen hun beschaving laten blijken, want een verbetering van de situatie zal het best gaan bij een beschaafdere regering.